مهساسلام و درود به دوستان عزیز
آخرین حرف های سال 88
سال 88 نیز با تمام خاطره های خوب و بد آن رو به اتمام است.
تصمیم
گرفتیم قسمتی را در وبلاگ ایجاد کنیم تا آخرین صحبت های دوستان در اینجا
جمع آوری بشه و به صورت آرشیو در وبلاگ به یادگار بمونه....
لطفاً صحبت های خود را در بخش نظرات بیان کنید تا با نام خودتان در وبلاگ نمایش داده شود.
از جمله جشن های آریایی ، جشن های آتش است .
امروزه
تنها « جشن سوری » ، معروف به « چهارشنبه سوری » و نیز « جشن سده »
برایمان به یادگار مانده است و درباره جشن های فراموش شده ی آتش ، به «
آذرگان » در نهم آذر ماه و « شهریورگان » یا « آذر جشن » می توان اشاره
داشت . آتش نزد ایرانیان نماد روشنی ، پاکی ، طراوت ، سازندگی ، زندگی ،
تندرستی و در پایان بارزترین نماد خداوند در روی زمین است .
مجموعه ی آیین های نوروزی از « جشن سوری » ( چهارشنبه سوری ) آغاز می شود و با آیین سیزده بدر نوروز به سر انجام خود می رسد .
چهارشنبهسوری
نام جشنی باستانی و برگرفته از آیین زرتشتی است که ایرانیان از ۱۷۰۰ سال
پیش از میلاد تاکنون در آخرین شب چهارشنبه (سه شنبه شب) هر سال، آن را با
روشن کردن آتش و جشن و شادی در کنار آن برگزار میکنند.
جشن آتش در واقع پیش درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است.
واژه چهارشنبه سوری از دو وازه چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفتهاست و سوری که به معنی سرخ است تشکیل شدهاست.
غم برو شادی بیا ، محنت برو روزی بیا
ای شب چهارشنبه ، ای کلیه جاردنده ، بده مراد بنده
ادامه جشن سوری (چهار شنبه سوری) را از اینجا مطالعه کنید
مرد کور هيچوقت ندانست که او چه نوشته است
ولي روي تابلوي او خوانده ميشد: امروز بهار است، ولي من نميتوانم آنرا ببينم !!!
آخرين حرف مرد اين بود:
عزيزم ، تو بهترين مونسم بودي.
از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت هميشه عاشقت بود....
برای مطلب بالا توضیحی نذاشتم...
ادامه داستان ها را در بخش ادبی وبلاگ مطالعه کنید